"sitting here wishing on a cement floor,
just wishing that I had just something you wore

I put it on when I grow lonely
will you take off your dress and send it to me?

sitting here wishing on a cement floor
just wishing that I had just something you wore

bloody your hands on a cactus tree
wipe it on your dress and send it to me"

ah, Pixies.

styczeń nie dodał mi weny. wewnętrzne szczęście również nie sprzyja pisaniu czegokolwiek. wytworzyłam sobie w głowie małe pudełeczko, do którego wcisnęłam wszystkie ostatnie pomyłki i niepowodzenia. leżą tam sobie, zapomniane, do czasu aż nabiorę siły by tam zajrzeć i się z nimi zmierzyć. tymczasem mam ochotę skakać, śpiewać, liczyć gwiazdy i biegać ze śmiechem po śnieżnych zaspach. bo wszystko wydaje się łatwiejsze i bardziej kolorowe, gdy jesteś obok. a jakże pusto jest, gdy Cię nie ma... szukam Cię wtedy. może jesteś w którymś zakamarku pokoju, między książkami lub pod poduszką, lub przypadkiem znajdę Cię gdzieś za oknem. usycham bez Ciebie. stałeś się moją trucizną, moją słabością, chociaż jeszcze o tym nie wiesz, bo tak doskonale to ukrywam.

"they are beaten, you'd feel danger there. through the edge are beaten, you'd feel danger there. how heavy you are on this faded hatch, tinderbox of a heart left a shell is all
bleed in your fate's ground through the edge, it's so bloody and blunt of big crystal eyes. how heavy you are; it's fading your hatch, tinderbox of a heart left a shell is all"